Low Saxon

O mien Gott! O Du Vergäver vun Sünnen, Schinker vun Gaven, Verdriever vun Leedsaal!

Förwahr, ik prans’ Di an, dat Du de Sünnen vergäven wullst vun de, de dat eerdsche Kleed afleggt hebbt un na de geestliche Welt upstägen sünd.

O mien Herr! Maak jüm rein vun jüm ähr Schuld, verdriev’ jüm jüm ähr Dröövnis, un maak jüm ähr Düüsternis to Licht. Maak, dat se in d’n Gaarn vun’t Glück rinkaamt, wasch jüm rein mit dat reinste Water, un laat to, dat se up d’n höögsten Barg Dien Pracht to sehn kriegt.

O Du goodhartige Herr! Du hest de hele Minschheit vun een un d’n sülven Stamm schapen. Du hest beschickt, dat all de Minschen to een un de sülve Familie höört. In Dien hillig Bisien sünd se all Dien Deners, un de hele Minschheit wardt ünner Dien Tabernakel bescheermt; se sünd an Dien Tafel vun de Œverflood tohoopkamen; se wardt all anlüchtt vun Dien Vœrsorg ähr Licht.

O Gott! Du büst goodhartig to all de Minschen, sorgst vör elkeen, giffst elkeen Schuul, giffst elkeen Läven. Du hest all un elkeen begaavt un kumpabel maakt, hest jüm in de See vun Dien Gnaad’ induukt.

O Du goodhartige Herr! Verenig jüm alltohoop. Maak, dat de Religionen een Sinns wardt, un maak de Völker eens, dat se enanner as een Familie ankiekt un de Eerd’ as een Huus. Möögt se all mit enanner in vullkamene Eendracht tosamenläven.

O Gott! Hääv’ hoog dat Banner vun all de Minschenkinner ähr Eenheit.

O Gott! Bring us d’n Allergröttsten Vräden.

Smääd’ Du, o Gott, de Harten tosamen.

O Du goodhartige Vadder, Gott! Hœg’ use Harten mit d’n Röök vun Dien Leevde. Maak use Ogen hell mit dat Licht vun Dien Anledden. Bring use Ohren Hœg’ mit de Melodie vun Dien Woord, un gääv’ us alltohoop Schuul in de Hoogborg vun Dien Vörsicht.

Du büst de Mächtige un Kräftige, Du büst de Vergävene un Du büst De, De de hele Minschheit ähr Fählers nich tellt.